STCW-verdrag

Het Internationaal Verdrag betreffende normen voor opleiding, diplomering en wachtdienst, normen 1978 sets kwalificatie voor kapiteins, officieren en kijk naar het personeel op zeegaande koopvaardijschepen. STCW werd in 1978 aangenomen door de conferentie in de Internationale Maritieme Organisatie in Londen, en in 1984. Het verdrag werd aanzienlijk gewijzigd in 1995 in werking getreden.

De STCW-Verdrag van 1978 was de eerste die fundamentele eisen inzake opleiding, diplomering en wachtdienst voor zeevarenden vast te stellen op internationaal niveau. Eerder aan de normen van de opleiding, diplomering en wachtdienst van officieren en matrozen werden vastgesteld door de afzonderlijke regeringen, meestal zonder verwijzing naar de praktijken in andere landen. Als gevolg normen en procedures sterk uiteen, hoewel de scheepvaart is zeer internationaal van karakter.

Het Verdrag schrijft minimumnormen met betrekking tot opleiding, diplomering en wachtdienst voor zeevarenden welke landen verplicht zijn om te voldoen aan of overtreffen.

Het Verdrag heeft geen betrekking op het bemannen niveaus: IMO-bepalingen op dit gebied worden gedekt door voorschrift 14 van hoofdstuk V van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974, waarvan de eisen worden ondersteund door resolutie A.890 Principes van veilige bemanning , door de vergadering van de IMO in 1999, die een eerdere resolutie A.481 in 1981 aangenomen vervangen aangenomen.

Een bijzonder belangrijk kenmerk van het verdrag is dat het geldt voor schepen van niet-party Staten bij een bezoek aan de havens van staten die partij zijn bij het verdrag. Artikel X voor dat de partijen de controlemaatregelen van toepassing op schepen van alle vlaggen in de mate die nodig zijn om ervoor te zorgen dat er geen gunstiger behandeling wordt gegeven aan schepen die gerechtigd zijn de vlag te voeren van een staat die geen partij is dan wordt gegeven aan schepen die gerechtigd om te vliegen de vlag van een Staat die partij is.

De moeilijkheden die zouden kunnen ontstaan ​​voor schepen van staten die geen partij zijn bij het verdrag is een reden waarom het Verdrag van een dergelijke brede acceptatie heeft ontvangen. In 2014, het STCW-verdrag had 158 partijen, wat neerkomt op 98,8 procent van de mondiale scheepvaart tonnage.

1995 herziening

Op 7 juli 1995 heeft de IMO een algehele herziening van de STCW. Zij omvatten ook een voorstel voor de ontwikkeling van een nieuwe STCW-code, die de technische details in verband met de bepalingen van het Verdrag zou bevatten. De wijzigingen ingevoerd kracht op 1 februari 1997. Volledige uitvoering vereist was op 1 februari 2002 Mariners al die licenties had de optie om die vergunningen in overeenstemming met de oude regels van het Verdrag van 1978 in de periode die eindigt op 1 februari 2002 Mariners invoeren vernieuwen trainingsprogramma's na 1 augustus 1998 zijn nodig om de competentie normen van de nieuwe 1995 Wijzigingen voldoen.

Betrof de belangrijkste wijzigingen:

  • a) verbetering van de havenstaatcontrole;
  • b) mededeling van gegevens aan de IMO om voor wederzijdse toezicht en consistentie in de toepassing van normen,
  • c) kwaliteitsnormen systemen, toezicht op opleiding, beoordeling en certificatie-procedures,
    • Vereisen de wijzigingen dat zeevarenden worden voorzien van "vertrouwd training" en "basisveiligheid opleiding" die elementaire brandbestrijding, elementaire eerste hulp, persoonlijke overlevingstechnieken en persoonlijke veiligheid en sociale verantwoordelijkheid omvat. Deze training is bedoeld om ervoor te zorgen dat zeevarenden op de hoogte zijn van de gevaren van het werken op een schip en kan adequaat te reageren in geval van nood.
  • d) plaatsing van verantwoordelijkheid partijen, met inbegrip van de afgifte van vergunningen en vlaggenstaten in dienst vreemdelingen, om ervoor te zorgen zeevarenden voldoen aan objectieve normen van bekwaamheid en
  • e) rustperiode eisen voor wachtdienst personeel.

Manila Wijzigingen

Het IMO-verdrag betreffende de normen voor opleiding diplomering en wachtdienst van zeevarenden heeft een nieuwe reeks van wijzigingen in Manilla in 2010 genaamd "De Manilla-wijzigingen". Deze wijzigingen waren nodig om de opleiding normen in lijn te houden met de nieuwe technologische en operationele eisen die aan boord nieuwe competenties nodig. De Manilla-wijzigingen zijn met ingang van 1 januari 2012 is er een overgangsperiode tot 2017, wanneer alle zeevarenden moeten worden gecertificeerd en opgeleid volgens de nieuwe normen. Implementatie is progressief, ieder jaar een aangepaste set van eisen in werking treedt. De belangrijkste wijzigingen zijn:

  • Nieuwe rusturen voor zeevarenden
  • Nieuwe kwaliteiten van de certificaten van bekwaamheid voor Able zeeman in zowel het dek en de motor
  • Nieuwe en bijgewerkte opleiding, verfrissende eisen
  • Verplichte veiligheidstraining
  • Bijkomende medische normen
  • Alcohol specifieke beperkingen in bloed of adem.

STCW-F-Verdrag

Op 7 juli 1995, het Internationaal Verdrag betreffende normen voor opleiding, diplomering en wachtdienst voor Vissersvaartuig personeel werd aangenomen als een apart verdrag als onderdeel van de uitgebreide herzieningen STCW. Het past de principes van de STCW voor vissersvaartuigen uit de ratificatie van staten die 24 meter lang en hoger zijn. STCW-F in werking getreden op 29 september 2012.

(0)
(0)
Commentaren - 0
Geen commentaar

Voeg een reactie

smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile
Tekens over: 3000
captcha